| تبليغات | X |
سلام بچوز جون... خییییلی دمغم هااااا... البت فکر نکنین اون موضوع منتفی شده ولی دیروز قرارمون به هم خورد همشم به خاطر دوستش بود و دوست من
اه... اومدیم یه کاری کرده باشیم هاااا... البت من خودمم زیاد راضی نبودم. خوب شد.شاید قسمت نبوده یا شایدم اتفاق بدی می افتاده. خب به هر حال!
بچوز! امروز هم نرفتم پیشاهنگی! ( حالا یکی نیست بگه:تو کی میری؟؟؟) خب بچوز جون امتحاناته دیگه! فکر کنم تا آخرای خرداد نرم. واااای کلمو میکنن!
نمیدونم چرا یه جوری شدم
انگار بین زمین و هوام... میدونین چیه من واسه این میخواستم برم که اگه ازش خوشم نیومد دیگه همه چی تموم شه و اینقدر فکرم مشغول نباشه. 
بچوز یه ذره راهنمایی کنین خب! 
خب دیگه چی بگم بهتون... 
آره بهتره اینو بخونین آخه فکر کردم یه تنوعی تو این وب باشه.آخه چقدر من حرف بزنم!!!!
آقا گمانم من شما را دوست...
حسی غریب و آشنا را دوست...
نه نه! چه می گویم فقط این که
آیا شما یک لحظه ما را دوست؟
منظور من این که شما با من...
من با شما این قصه ها را دوست...
ای وای! حرفم این نبود اما
سردم شده آب و هوا را دوست...
حس عجیب پیشتان بودن
نه! فکر بد نه! من خدا را دوست...
از دور می آید صدای پا
حتا همین پا و صدا را دوست...
این بار دیگر حرف خواهم زد
آقا گمانم من شما را دوست ...
فعلا" باااااای بچوززز
واااای بچوز! کلی چیز میز نوشته بودم واستون ولی حواسم نبود همشون پاک شد!!!
اونقدر اعصابم
الان که نگو! اه... خیلی ضد حاله خب! اینقدر آدم زحمت بکشه کلی جو بیاد آخرش... اه! 
خب بچوز میبخشین سلام نکردم
بس که اعصابم! بچوز جون الان اصلا" نمیتونم باهاتون حرف بزنم... میدونین چیه یه موضوعی پیش اومده که تا آخر هفته فکر کنم کار به بحث های عشقولانه بکشه!!!
ولی من اصلا" خوشحال نیستم و به نوعی حالت بدی بهم دست داده... احساس میکنم فکری که الان دارم
میکنم و کاری که قراره در آینده نزدیک بکنم درست نیست...
... نمیخوام کار اشتباهی بکنم ترسم از اینه
که یه وقت کار نادرستی انجام بدم که بعدا" پشیمون بشم و یا حتی اونقدر بد باشه که در من تاثیر بدی ایجاد
بکنه...
... واقعا" نمیدونم چیکار کنم؟
فقط واسم دعا کنین تا اتفاق بدی نیفته...
الان هم اصلا" نمیتونم در مورد چیز دیگه ای واستون بگم فقط باید حتما" از اونایی که واسه پست قبلیم نظر
دادن و حتی اونایی که فقط خوندنش و حتی فقط عکساشو نگاه کردن تشکر کنم... مرسی بچوز جون.. فعلا"
باااااااااای.
۲۴ آوریل٬ سالروز قتل عام ارامنه توسط
دولت فاشیسمی ترکیه
سران حزب داشناک ارمنی که در استامبول بدار آویخته شده اند. قتل عام ارامنه درترکیه 1915 قبل از آغاز جنگ جهانی اول (1914) حدود دو و نیم میلیون نفر ارمنی در قلمرو امپراطوری عثمانی زندگی می کردند ، اما پس از سال 1923 یعنی بعد از قتل عام نهایی ارامنه فقط تعدادی اندک (50,000 نفر ) آنهم در شرایطی بسیار اسفناک در قسطنطنیه ، استامبول امروزی ، زندگی می کردند . پس بقیه کجا رفتند ؟ هنگامیکه در تابستان سال 1914 دنیا در آتش جنگ جهانی اول شعله ور شد و توجه اروپائیان به رویدادهای جنگ معطوف گردید، دولت وقت ترکیه فرصت مناسبی یافت تا مساله ارامنه را برای همیشه حل کند. کاری که هیچکدام از سلاطین قبلی عثمانیان و بویژه سلطان عبدالحمید موفق به انجام آن نشده بودند یا بهتر بگوئیم فرصت آن را بدست نیاورده بودند . در آن زمان ترکان جوان تحت کمیته اتحاد و ترقی ، زمام امور را در دست داشتند . سه تن از رهبران اصلی این حزب به نامهای محمد طلعت پاشا وزیر اعطم وقت ترکیه ، اسماعیل انور پاشا وزیر جنگ و احمد جمال پاشا و.یر درایداری که اندیشه های پان ترکیستی نژاد پرستانه و گرایش به آلمان داشتند، در راس امور قرار گرفتند . انهدام کامل نژاد ارمنی توسط این کمیته و بویژه سه شخص فوق به شکلی دقیق ، برنامه ریزی شده و محرمانه طرح ریزی شد . آنها برای اجرای این سیاست غیر انسانی ، ابتدا مردان بین 15 تا 50 ساله را به بهانه بردن به جبهه های نبرد به ارتش فراخواندند . همچنین دستور صادر شد هر کس که اسلحه دارد باید به ارتش تحویل دهد و هر آنچه که ممکن است در خلال جنگ مورد احتیاج ارتش قرار گیرد نظیر لباس ، قاطر ، غذا و غیره را ضبط خواهد نمود . ولی جالب آنجاست که دولت فقط اموال ارامنه را به نفع ارتش ضبط می نمود . ماموران جمع آوری اموال وقتی به خانه های ارمنی وارد می شدند ، همه چیز را اعم از اینکه مورد احتیاج ارتش باشد یا نباشد ، نظیر لباسهای زنانه ، اشیای زینتی و تزئینی و غیره را جمع کرده و با خود می بردند . سرانجام در روز 24 آوریل 1915 بدستور دولت عثمانی حدود 300 نفر از رهبران، روحانیون، اندیشمندان، نویسندگان و سیاستمداران ارمنی دستگیر شده و پس از انتقال به کشتارگاه همگی آنها بجز اسقفی به نام کومیتاس « او نیز هوش و هواس خود را در اثر آنچه که دیده بود ، از دست داد » بطرز فجیعی سلاخی شدند و این سرآغاز قتل عام بود. همچنین در همان روز حدود 5000 نفر از ارامنه استامبول در کوچه ها و منازلشان بقتل می رسند . کوچ اجباری ارامنه از موطن اجدادی خود در ارمنستان ترکیه آنان سپس سربازان ارمنی در جبهه های جنگ را خلع سلاح کرده و پس از انتقال آنان به گردان های بیکاری در پشت جبهه « راه سازی و خدمات » آنان را گروه گروه بقتل رساندند . رهبران و کسانیکه توانایی هدایت و رهبری مردم را داشتند . بقتل رسیدند ، مردان و کسانیکه نیروی مقاومت جامعه ارمنی محسوب می شدند . در ارتش بقتل رسیدند . حالا دیگر دولت بزرگ عثمانی مانده بود و ملت بی دفاع ارمنی بدون هیچ رهبر و مغز متفکری . دیگر چه چیز می توانست مانع اجرای سیاست ضد بشری آنان گردد ؟ سرانجام زمانیکه اوضاع بر وفق مراد بود، آنها به شهرها و روستاهای ارمنی نشین رفته و آنها را به این بهانه که در منطقه جنگی قرار دارند و باید به جاهای امن منتقل شوند ، از خانه هایشان بیرون کشیدند . ماموران حتی فرصت نمی دادند تا آنان غذا ، لباس و لوازم ضروری را به همراه خود بردارند . آنان دسته های ارمنی را که بیشتر آنها را زنان ، کودکان و سالخوردگان تشکیل می دادند ، بصورت کاروان هایی بطرف تبعیدگاه روانه می ساختند . تبعید گاهی که برای آنان در نظر گرفته شده بود، صحرای مرکزی سوریه واقع در منطقه درالزور در نزدیکی شهر حلب بود، جائیکه قرار بود در زیر آفتاب سوزان از تشنگی و گرسنگی بمیرند . ماموران ترک از رسیدن هر گونه آذوقه و مواد غذایی به ارامنه ، به شدت جلوگیری می کردند . دولت برای سرعت بخشیدن به کشتار ارامنه ، گروه هایی را از زندانیان جنایتکار و بیرحم ترک و کرد ، تشکیل داد . آن زندانیان به شرط شرکت در کشتار کاروان های تبعیدی ارمنی از زندان آزاد می گشتند . آنها در سر راه مسیر کاروان های تبعیدی قرار گرفته و تا آخرین نفر را به وحشیانه ترین شکل قتل عام می کردند و اندک چیزهایی هم که داشتند غارت می کردند . هر شب تا به صبح چندین نفر از افراد هر کاروان کشته و چندین دختر ربوده می شدند . آنان تعداد مردان معدودی را هم که در دسته ها بودند، از دسته ها جدا کرده و بطر فجیعی قصابی می کردند . زنان خوش صورت ارمنی را جدا کرده و با خود می بردند . ژاندارمهای ترک تبعیدیان را زیر تازیانه و شلاق و با سر نیزه به جلو می راندند . کودکان را از مادران خود جدا کرده و بقتل می رساندند تا راحت تر بجلو حرکت کنند . نقشه کوچ اجباری ارامنه و مکانهای قتل عام دختران ارمنی برای آنکه آتش شهوت ژاندارمها ناموس آنها را نشانه نرود ، گیسوان خود را کاملاٌ می تراشیدند و یا سر و صورت خود را می پوشانیدند . ماموران ترک و ساکنین محلی برای خاموش کردن آتش شهوت خود ، حتی از تجاوز به اجساد زنان مرده کاروان نیز خودداری نمی کردند. در بسیاری از موارد از یک کاروان چند ده هزار نفری فقط عده ای انگشت شمار به تبعیدگاه می رسید و در اغلب موارد همگی تلف شده یا قتل عام می شدند و هیچکس از یک کاروان به تبعید گاه که همانا صحرای سوزان سوریه بود نمی رسید . مادران ارمنی برای آنکه کودکانشان از گزند قتل عام در امان بمانند، آنان را به التماس به خانواده های کرد و یا حتی ترک می سپردند . بسیاری در بین راه طاقت نیاورده، جان باختند . رودخانه های دجله و فرات همواره از اجساد ارامنه پر بود . گاهی اعدام های دسته جمعی ارمنیان و جنایات وحشیانه جلادان ترک سبب می شد تا در مواردی اندک همسایگان کرد به یاری ارامنه اقدام کنند ، هر چند که خود کردها نیز از یاری به ارامنه وحشت داشتند هر کرد یا حتی ترکی که از ارامنه حمایت می کرد کشته می شد . جنایات آنان بحدی بود که تعدادی از سیاستمداران ترک همچون صلال استاندار آلپو ( حلب ) ، مظهر استاندارد آنکارا با کشتار ارامنه مخالفت ورزیده و از کار برکنار شدند . جلادان در ترابوزان واقع در ساحل جنوبی دریای سیاه روش جدیدی از کشتار را در پیش گرفتند . آنان دسته های ارمنی را در قایق های کوچک سوار کرده و آنان را از قایق به دریا می ریختند . در بعضی شهرهای دیگر مانند وان نیز از همین روش برای کشتار استفاده می شد . بعضاٌ تبعیدیان را در رودخانه های دجله و فرات نیز غرق می کردند . دنیا که در آن زمان دستخوش جنگ جهانی اول بود از عمق فاجعه ای که در ترکیه در حال وقوع بود ، بی اطلاع بود . طرح نژاد کشی و قتل عام تا آنجا که ممکن بود مخفی و با برنامه اجرا شد. دولت آلمان که با عثمانی متحد شده بود و از نزدیک رویدادها و حوادث ترکیه را نظاره می کرد ، نه تنها جلوی آتش شهوت ، کشتار و جنایات ترکها را نمی گرفت، بلکه در مواردی نیز عمل عثمانی را تائید می نمود . امروزه ارامنه در سرتاسر جهان پراکنده شده اند که بیشتر آنان از فرزندان یا نوادگان بازماندگان کشتارها هستند . اگرچه هنوز هم تعدادی از بازماندگان آن جنایات در بین ما زندگی می کنند . ارمنیانی که موفق به فرار شدند ، به کشورهایی چون سوریه ، لبنان ، روسیه ، آمریکا ، اروپا و تعدادی نیز به ایران پناه برده و زندگی جدیدی را آغاز کردند . امروزه دولت ترکیه نژاد کشی ارامنه را تکذیب نموده و ادعا می کند ارامنه تنها از منطقه جنگی شرق منتقل شده اند و درخصوص کشته شدگان با ناچیز خواندن شمار قربانیان ادعا می کند که آنها در جنگ و درگیریهای قومی کشته شده اند . نژادکشی ارامنه برعکس آنچه که دولتمردان کنونی ترکیه ادعا می کنند . در سرتاسر آناتولی و قلمرو امپراطوری عثمانی اجرا شد . همه ساله ارامنه سراسر جهان در روز 24 آوریل بعنوان سالروز قتل عام 1915 در کلیسا گرد هم آمده و یاد قربانیان آن فاجعه بزرگ را گرامی می دارند . آنچه که در سال 1915 در ترکیه در قبال ملت ارمنی رخ داد و بیش از یک و نیم میلیون قربانی گرفت ، همچون لکه ننگی است در تاریخ بشریت . جنایات ، کشتارها ، تجاوز بعنف زنان ارمنی و اعمال وحشیانه دولتمردان ترک بحدی فجیع است که مطالعه آنها تن هر انسان آزاده ای را می لرزاند . انکار بس است٬ پذیرش! عکس های مستند از نژادکشی ارامنه در زیر شما شاهد عکس هایی واقعی از قتل عام ارامنه هستید. اکثر این عکس ها توسط یک افسر آلمانی بنام آرمین وگنر که در آن زمان در امپراطوری ترکیه عثمانی بسر می برد، گرفته شده است. او پیش قدم شد تا درباره گزارشاتی که پیرامون کشتار ارامنه منتشر می شد، تحقیق کند. وی با سرپیچی از دستوراتی که برای سرکوب وخفه کردن اخبار قتل عام داده می شد، به جمع آوری اطلاعات درباره کشتارها همت گماشت و عکسهای فراوانی از کشتار ، کوچ اجباری ارامنه و اردوگاههای مرگ در صحرای سوریه ، گرفت. مرگ بر دولت فاشیسمی ترکیه
آزادی... آزادی... فریاد بر
حق ماست
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
آفرین بنوز جوووون ایول !
سلام بچوز جون! چه خبرااا؟؟؟
این ۳ روز اصلا" حالش نبود بیاپم واستون... میبخشین هاااا ولی هم گرفتار بودم و هم اعصاب! 
دلیلشو خودمم نمیدونم ولی امروز اعصابم چون امتحان ریاضیمو افتض دادم و خلاصه امروز چی؟؟؟خیلی
افتض بود
... آخیییی الان دارم دستمو بگیر منصور جوووون رو گوش میکردم خیلی عشقولانست...
یه خبر دیگه از بنوز جوووون! میدونین کیه؟ زیاد فکر نکنین بنوز جون همون بنیامین بهادری گوگوله!
بنوز جون به عنوان بهترین بهترین بهترین خواننده٬ آهنگساز٬ و آلبومش هم بهترین آلبوم انتخاب شده و
خلاصه بهترینه! (تو ایران البت) و یه تیتر توپ زده بودن:
" تمام و کمال بنیامین"
آره دیگه بنوز خودمونه! امروز وقتی از کلاس زبان برگشتم میرم مجله رو میخرم اگه چیزای مهم تری هم
بود بهتون میگم! ( میدونم الان میگین چه دختر ماستیه!)
تازه... عکس جدیدشم خیییییلی توپ بود! باحال! عالی! گوگول! زوگولی... ( اه... بسه دیگه...)
بچوز جون امشب یه پست اختصاصی مینویسم چون فردا ۲۴ آوریل هست و همین طور که میدونین سالروز
نسل کشی ارامنه هست... اگه در موردش چیزی نمیدونین حتما" این رو که میخوام بنویسمو بخونین...
یادتون نره هاااا...
پس فعلا" بااااای ...
